Porquerolles een product van de zee door Michel Smith en Christian Flaceliére
De parel van de Hyères-eilanden was eertijds de voornaamste producent van het departement Var.
Na heel wat avonturen dromen de nieuwe pioniers van een volwaardige cru.

Men zegt wel eens dat de mourvèdre graag met de voeten in het water staat en met het hoofd in de zon. Deze wijnstok is inderdaad dol op zeelucht. Cyrille Perzinsky is hiervan overtuigd, hij herinnert zich de zeven vette jaren die hij als keldermeester doorbracht te Pibarnon. Samen met zijn broer plantte hij op een domein van een tiental hectaren, dat momenteel nog geen naam draagt, mourvèdre aan. "We zouden het aan Sainte-Agathe willen opdragen, wier naam reeds aan een fort op het eiland werd gegeven", stelt de fortuinlijke Cyrille voor. Hij plantte ook rolle en sémillon aan op grondgebied dat hem werd afgestaan door het conservatorium van het eiland, dat erop staat dat de bodem - eens te meer omwille van die duivelse bosbranden - tussen de beboste terreinen, rijk aan zeldzame gewassen, bewerkt wordt.

Een Provence Villages in petto?
Op dit eucalyptus-eiland hebben de gebroeders Perzinsky een vriend, Richard Auther, oenoloog uit de Elzas. Ook hij heeft bij zijn doortocht door Pibarnon de mourvèdre ontdekt. Deze serene reus leeft al enkele jaren als in een sprookje, en beheert één van de meest opwindende domeinen van de Azurenkust. Zijn baas, Henri Vidal, eigenaar van La Courtade, en ook van meerdere landgoederen op het eiland, is een rijke Provençaalse architect, 65 jaar oud. Hij is bezeten van de Middellandse-zeecultuur en heeft al zijn hartstocht - en heel veel geld - geïnvesteerd in de oprichting van het wijnbouwersdomein van zijn dromen: glimmende blauwe leien daken, lange lanen vol eeuwenoude olijfbomen, 30 ha opgebonden wijnstokken (voor 90% mourvèdre), betegelde en gekoelde kelder, een stel nieuwe vaten. De jonge Richard, die zijn vorming genoot in Beaune en Dijon, wordt bijgestaan door een 'chef de culture' en een hoofdtuinder, en stelt wijnen samen die ongetwijfeld zeer duur zijn, maar prachtig.

Richard Auther, oenoloog uit de Elzas, in domein La Courtade

Door de felle zon vormt er zich haast dagelijks een nieuw blad aan de wijnstok

Het jaartal 1987 is goed, zeer goed zelfs, wanneer hij vijf jaar later wordt geproefd. De '88 ruikt naar truffel en wordt nog steeds beter. De '89 is goed gestructureerd, rijk, met lange afdronk. En het jaar 1990, steeds voorgesteld in die mooie brede fles, voorzien van een blauwe amfora, is elegant, evenwichtig en tanninerijk. Een grote wijn, gerijpt in grotendeels nieuwe vaten.
Bij de witte wijn treft men een soortgelijk elegantie aan, die te danken is aan de verzorgde samenstelling. Een dergelijke snel bereikte productiekwaliteit heeft bij Richard Auther en zijn buren, waaronder Sébastien Leber van het domein de I'Île, het idee doen groeien een AOC in het leven te roepen die de schistbodem in het daglicht zou stellen; zeldzaam omdat het metamorf is en elders slechts aanwezig is vanaf een hoogte van 500 m, daar waar geen druiven meer groeien. Ze maken aanspraak op een appellation 'Villages' met de doelstelling het vochtige zeeklimaat van het eiland te onderlijnen. 'De bodem en het klimaat zouden geassocieerd worden met de wijnstokken die hun waarde bewezen hebben, zoals rolle voor witte wijn, tibouren voor rosé (de rosé-wijn zou voor zijn samenstelling niet langer afhankelijk zijn van rode) en de mourvèdre voor de rode'. Een ambitieus project dat een beperking inhoudt voor de opbrengst van deze drie domeinen van Porquerolles, die nu de appellation Côtes-de-Provence dragen. "We willen het beeld van een volwaardige cru ontwikkelen", verklaart Richard Auther. Het idee om een bepaalde bodem te gaan onderscheiden in een grote wijnbouwmassa is niet nieuw. De Provençaalse wijnbouwers van Sainte-Victoire of elders denken er ook aan.

De druivenstokken tussen veld en akker

Bron: Ambiance, het Beneluxmagazine over gastronomie, wijn & toerisme - juni 1994


Wijngebieden in de Provence  >>