Karakter van de druif Tannat

Sinds wijnmaker Patrick Ducournau (Domaine Mouréou en Chapelle Lenclos, Madiran) in de jaren tachtig zijn microbullage introduceerde, zijn wijnmakers beter dan ooit in staat de van oorsprong weerbarstige tannat-druif te 'stroomlijnen'. De harde, stugge, tanninerijke smaak verliest door het afgemeten inbrengen van kleine belletjes zuurstof zijn scherpe kantjes en krijgt meer ronding. Voeg daaraan toe een gedoseerd gebruik van nieuw hout en je krijgt een karaktervolle wijn, die weliswaar nog altijd kracht en intensiteit bezit, maar dankzij een grotere finesse en expressievere fruitigheid een breder publiek aanspreekt dan voorheen.

 

Dit wil echter niet zeggen dat de tannat de afgelopen 15 jaar is omgevormd tot een makkelijke druif geschikt voor directe consumptie. Integendeel: een 100% pure tannat-wijn is pas na een jaar of tien echt op dronk. Wie minder geduld heeft, kan het beste kiezen voor een blend waarin tannat verwerkt is. Maar vergeet niet om er een stevig, smaakvol gerecht naast te zetten.

 

Jonge wijnen op basis van tannat zoals in Madiran zijn bijna Piëmontees; door zijn resulterende diepe kleur, hoge alcohol en extreem veel tannines wordt tannat wel vergeleken met nebbiolo. Tannat maakt in Madiran gewoonlijk 40 tot 60 procent uit van de blend waar cabernet franc, cabernet sauvignon en fer servadou zijn intrinsieke astringentie moeten beperken. Daarnaast moet de wijn minimaal twintig maanden op vat worden opgevoed voor botteling, om dezelfde reden. Lage zuren maar een goede fruitintensiteit van frambozen zijn ook typerend. Madiran's jongere broertje, de VDQS Côtes de Mont, is voor Madiran wat Bergerac is voor Bordeaux. Hier moet de blend minimaal 70 procent tannat bevatten. Een andere wijn op basis van tannat in het zuiden van Frankrijk is Irouléguy, meest bekend vanwege zijn rosé. Tenslotte moeten de rode en rosé wijnen uit het verre zuidwesten van Frankrijk nabij Béarn minimaal 60 procent tannat bevatten, maar hier meestal in blends met lokale specialiteiten als manseng noir, pinenc en courbu noir.

 

Aan de andere kant van de wereld in Uruguay is inmiddels meer tannat aangeplant dan in Frankrijk. Hier wordt tannat ook wel harriaque genoemd naar een van de eerste aanplanters uit Baskisch Spanje. In Uruguay is tannat uitgegroeid tot het nationale druivenras, verantwoordelijk voor circa 30% van de totale wijnproductie. De wijnen zijn fruitig, rond, toegankelijker en minder diep in kleur, voornamelijk bewerkstelligd door een kortere inweking. Toch laten ook daar de wijnen op basis van tannat een stevige tanninestructuur zien.  

Bron: Proefschrift - november 2003

Terug webpagina Alle druivensoorten: Tannat  >>

 


 


 

.