Kostelijke wijnen van Corsica - Tekst: Hubrecht Duijker
Frankrijks zuidelijkste wijngaarden liggen op het eiland Corsica. Vaak zijn ze met Italiaanse druivensoorten beplant, want honderden jaren werd Corsica door Italianen geregeerd. Toch groeien er ook Franse rassen, zelfs in toenemende mate. Het Corsicaanse wijngamma is vanwege de variŰteiten daarom heel geschakeerd. De Franse auteur Guy de Maupassant beschreef Corsica als 'een gebergte in zee'. Dat is het ook, want dit eiland - het hoogste van de Middellandse Zee - bestaat voornamelijk uit bergen. Bijna 90 procent van het totale oppervlak ligt 100 meter of meer boven zeeniveau. De wijnbouw is geconcentreerd in doorgaans kleine gebieden tussen de bergen en de kust, en dat al sinds de Romeinse tijd. Onder het bewind van de Genuezen, die dit eiland bijna vier eeuwen in bezit hadden, kreeg de productie van wijn een stevige stimulans. Zo ontving elk Corsicaans gezin in 1572 opdracht om vier druivenstokken te planten, en in 1658 werd elke Corsicaan verplicht om of 20 druivenstokken te onderhouden of zes olijf- dan wel fruitbomen. Na het definitieve vertrek van de Italianen beleefde de Corsicaanse wijnbouw perioden van zowel grote bloei als ernstig verval.

Het recentste dieptepunt was dat van de jaren '80 in deze eeuw. De wijn verkocht moeilijk en tal van boeren besloten om over te stappen op de teelt van kiwi. Maar liefst driekwart van de wijngaarden werd in die periode gerooid. De betrokkenen kregen daar veel spijt van, want alras bleek dat telers overal ter wereld begonnen waren om kiwi te verbouwen, met als gevolg sterk dalende prijzen. Een economische ramp dreigde, en het is vooral te danken aan enkele co÷peraties dat initiatieven werden genomen om de Corsicaanse wijnindustrie opnieuw tot leven te brengen. Dit gebeurde vooral op het oostelijke plateau. Dit is Corsica's grootste min of meer vlakke regio; deze strekt zich uit bezuiden de havenstad Bastia.

Om snel succes te hebben, herplantte men akkers op het oostelijke plateau voornamelijk met bekende Franse druivensoorten, zoals de blauwe cabernet sauvignon, pinot noir en merlot, alsmede de witte chardonnay en chenin blanc. De wijnen van die variŰteiten zouden immers makkelijk kunnen worden geŰxporteerd. Uiteraard werden de eigen Corsicaanse druiven ook niet vergeten, zoals de niellucio (verwant of identiek aan de sangiovese van Chianti) en de sciacarello. Corsica's totale wijngaardareaal bestrijkt momenteel een kleine 8000 hectare, ongeveer net zoveel als 200 jaar geleden, vlak na de Franse Revolutie.

Wat de co÷peraties hoopten, is ook gebeurd. De Corsicaanse wijnen-nieuwe-stijl worden in aanzienlijke hoeveelheden verscheept. Een van de succesvolste soorten is de rode Viva Corse. Deze zit in een speciale fles met een lange hals en werd uit diverse druiven gecomponeerd. De 1995 heeft een frisse, elegante smaak met wat rood fruit (zoals van aardbeien) in zijn aroma. Diverse supermarktketens voeren hem. Deze wijnen worden van typisch Corsicaanse druiven gemaakt - blauwe niellucio, respectievelijk witte vermentino - en smaken zeer aangenaam.

Voorts vind je op de schappen, ook bij slijterijen, domeinwijnen die door co÷peraties werden gemaakt en gebotteld. Domaine de Lischetto is bijvoorbeeld een pure, zwoel-kruidige Chardonnay, Domaine de Terraza zowel een witte, druivige Chenin-Muscat als een zachte rode Cabernet Sauvignon. Het plezierige is dat al deze wijnen in principe minder dan een tientje kosten, soms zelfs guldens minder. Corsica's nieuwe wijngeneratie is kostelijk, maar niet kostbaar.

Bron: Rotterdams Dagblad - 15 april 1997


Wijngebied Corsica  >>